Log je nu direct in, of meld je aan!


Wij, leden van deze forum, zijn schrijvers, RPG'ers etc. Meld je aan!
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 [ORPG] We'll See.

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3
AuteurBericht
Memorial.

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-04-11
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   do apr 21, 2011 4:22 pm

Ze zag hoe hij zich opnieuw deed omdraaien, zag hoe zijn lippen deden bewegen en las de woorden die over zijn lippen deden vloeien, een stroom van woorden die zijn mond deed verlaten, maar alles wat hij haar deed vertellen deerde haar niet. Het maakte haar zo weinig uit, niets haast. Een lichte, zwakke glimlach deed zich om haar lippen vormen bij de woorden die deden volgen, een glimlach die opnieuw om haar lippen kwam toen ze voelde hoe hij voor ene moment haar hand in de zijne deed nemen. Ze voelde hoe hij een kus op haar middelvinger deed drukken, zag hoe hij opnieuw begon te spreken, voelde hoe zijn hand deed verdwijnen, Ze wist dat ze het moeilijker deed maken, maar het was al moeilijk geweest. Ze zag hoe hij zich opnieuw deed omdraaien nadat hij haar nog kort had aangekeken. Ze voelde hoe warme, zoute tranen over haar wangen deden stromen, licht begonnen haar schouders te schokken, terwijl ze momenten bleef staan, kijken naar zijn rug die zich steeds meer van haar deed verwijderen. Haar ademhaling was sneller geworden, haar keel deed dik aanvoelen, terwijl ze nog niet zo lang de tranen liet lopen. Plots begon ze te rennen, ze was nog steeds zeker, ze wilde niet dat hij zou gaan. Tijdens het rennen deed haar ademhaling steeds sneller klinken, steeds gejaagder, haar keel leek steeds wat meer dicht geknepen te worden. Haar adem deed stokken en ze klapte voorover. Waarom deed ze elke keer zo idioot, zo stom, alles wat ze deed zorgde voor problemen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Danwishfire.

avatar

Aantal berichten : 41
Registratiedatum : 06-04-11

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   do apr 21, 2011 4:27 pm

Hij hoorde een schokkende adem achter hem, hij keek om en zag dat ze naar hem toe rende. Hij draaide zich weer naar haar en tranen gleden over zijn wangen. Hij moest wegkomen, zo snel mogelijk. Zijn hart klopte en hij slikte. Hij wou niet dat ze naar hem toe kwam, hij wou het liefst weg, zodat hij niet meer aan haar hoefde te denken, al deed hij dat toch. Hij krabde op zijn achterhoofd en zag een auto aan komen rijden. ''Het spijt me,'' zei hij. Hij haalde diep adem en sprong voor de auto. De auto toeterde en hij knalde tegen de bumper aan. Roerloos lag hij op de grond in zijn eigen bloed. Er stapte een meneer uit de auto, hij greep naar zijn telefoon en belde 112. Zijn stem klonk trillerig en paniekerig. Maar het was nog niet te laat, hij leefde nog.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Memorial.

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-04-11
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   do apr 21, 2011 4:41 pm

Ze deed niet zien hoe hij haar zei dat het hem speet, deed niet horen hoe de auto waar hij voor deed springen toeterde, hem nog trachtte te waarschuwen, maar hij kon niet gewaarschuwd worden, hij deed het immers zelf, een eigen keuze. Ze zag niet hoe de bumper van de auto hem deed raken, zacht piepend deed haar ademhaling klinken, haar armen had ze over haar buik gevouwen, ze moest rustiger, rustiger ademen. Ze merkte niet op hoe de bestuurder met een gezicht vol paniek duit zijn auto deed stappen, om vervolgens met zijn hand naar zijn broekzak te gaan en zijn mobiele telefoon daar uit te nemen. ze hoorde niet hoe hij met trillerige stem naar het alarmnummer deed bellen. Ze probeerde haar ademhaling onder controle te kijken, probeerde op normaal, traag tempo haar adem in en uit te blazen, waar ze traag in deed slagen. Haar keel deed langzaam minder opgezet voelen, minder dichtgeknepen, maar toch voelde ze hoe nog steeds iemand haar keel leek dicht te knijpen. Voorzichtig rechtte ze haar rug, een geschrokken lik deed in haar ogen verschijnen toen ze het tafereel om haar deed aanschouwen. Ze zag hoe een groep van mensen zich om een persoon had verzameld, herkende deze persoon als Damien. Met snelle passen deed ze naar de straat lopen, om zich tussen de mensen te drukken, die daarop deden protesteren, waarom zij hen toesnauwde dat hij bij haar hoorde. Ze knielde bij hem neer, zag vanuit haar ooghoek hoe een ambulance hen deed naderen, wat maakte dat de groep uiteen werd gedreven, enkel zij bleef bij zijn lichaam zitten, die z goed als levenloos leek. Meer tranen deden haar ogen verlaten. Ze voelde hoe een broeder haar bij de schouder deed vastpakken, maar reageerde er niet op, pas wanneer ze licht opzij werd gedrukt stond ze op. Ze keek toe hoe de broeders hem op de brancard deden dragen. "Ik wil mee." Haar stem deed klein klinken, een broeder knikte licht, maar in zijn gezicht was twijfel zichtbaar.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Danwishfire.

avatar

Aantal berichten : 41
Registratiedatum : 06-04-11

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   do apr 21, 2011 5:08 pm

Toen zijn ogen zich opende zag hij dokters om hem heen staan, die hem aankeken en allerlei dingen deden. Om zijn hoofd zat een verband en zijn been zat ook in het gips. De dokters praatte over een zelfmoordpoging. Een frons veranderde zijn gezicht. Het was nooit zijn bedoeling geweest uit het leven te stappen, hij wou alleen niet meer met Eden praten, niet dat het nog moeilijker voor hem werd. Dit hoorde ook bij zijn syndroom, hij deed zichzelf pijn. Hij haalde diep adem. Hij had een periode dat hij zichzelf sneed, maar dat was over, over zijn arm zaten wel allerlei littekens, nu deed hij ergere dingen, zoals tegen muren springen, voor auto's staan, dat soort dingen. Hij kreeg een masker op zijn gezicht waar er meer zuurstof werd toegediend. Hij keek rond en zag Eden zitten. Hij hoorde meteen een apparaat piepen, zijn hartslag ging sneller. Hij bleef kijken naar Eden en zijn hele lichaam begon te schokken en zijn hartslag werd alleen maar sneller.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Memorial.

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-04-11
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   do apr 21, 2011 5:45 pm

Alles was langs haar heen gegaan, ze was er bij geweest, maar wat er gebeurde deed niet tot haar doordringen, enkel wist ze dat Damien naar een ruimte was gebracht waar hij behandeld werd, zijzelf was op een stoel geplaatst, achter een glas, waar ze als ze wilde door kon kijken, naar hem kon kijken, dit deed ze echter niet. Met haar ogen neer geslagen zat ze op de stoel, bewegingloos, haar handen had ze in elkaar gevouwen, waarna ze deze op haar schoot had laten rusten. Stille tranen bleven haar ogen verlaten, drupten op haar schoot, op haar handen. Lokken van haar oranje haar deed een deel van haar gezicht bedekken, deed haar ogen verstoppen. Ze dacht na, ze wilde wel bij hem blijven, maar hij leek dat niet te willen, waarom was ze er dan nog? Een zacht gesnik deed een moment klinken, ze had niet door wat er in de behandelruimte deed gebeuren, waar hij al lange tijd deed liggen. Ze had geen idee van hoelang, maar wist dat er al veel tijd was verstreken. Soms deed ze wensen dat ze onzichtbaar was, er niet meer was, soms deed ze vermoeden dat dat heel wat problemen deed voorkomen. Opnieuw was er een zacht snikkend geluid zichtbaar. Misschien moest zij ook voor een auto stappen, hij overleefde het, zo zeiden dokters, hij was groter, breder dan dat zij was. Als zij hetzelfde zou doen zou dat haar leven kosten. Was dat niet beter?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Danwishfire.

avatar

Aantal berichten : 41
Registratiedatum : 06-04-11

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   do apr 21, 2011 5:57 pm

Hij hees zijn hoofd en ging rechtop zitten. De dokters wouden hem meteen weer terug duwen, alle draadjes en slangetjes trokken aan zijn huid, hij smeet het masker van zijn gezicht en trok de plakkertjes van zijn huid. In een ziekenhuisverblijf-kleding liep hij naar het raam toe en sloeg erop, hij keek naar Eden met verdrietige ogen. Hij beet op zijn onderlip en zijn vuist trilde. Ze zou het niet horen, ze keek maar naar haar schoot. Allemaal dokters trokken aan zijn armen om hem terug in bed te krijgen, hij trok zichzelf los en smeet de deur open, hij gooide zichzelf om Eden haar nek heen en drukte haar stevig tegen zich aan. ''Het spijt me... het spijt me zo..'' ze hoorde het niet, maar aan de manier hoe hij haar knuffelde, was het haar wel duidelijk dat het hem speet, hopelijk. Zijn keel was opgezet en er zat een brok in. Zijn hoofd was zwaar. Hij drukte zijn lippen op de hare en keek haar aan. Hij glimlachte en hij viel achterover, hij was nog niet sterk genoeg om zelf genoeg te kunnen ademen. De dokters droegen hem mopperend weer naar zijn bed en sloten hem weer aan aan het beademing apparaat. Hij hoorde weer het vertrouwde gepiep van de hartmonitor, het gepiep dat hij zijn hele leven al gehoord had. Het kalmeerde hem.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Memorial.

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-04-11
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   do apr 21, 2011 6:07 pm

Verast werd ze door de armen die zich plots om haar heen deden sluiten, ze voelde hoe ze geknuffeld werd, ze legde haar hoofd op zijn schouder te rusten wetend dat het Damien was. Haar armen deden zich om zijn middel sluiten, de stof van de kleding die hij droeg werd vochtig van de tranen die daarop deden komen. "Het geeft niet, jij bent gewoon wie je bent. daarom houd ik van je." Ze voelde hoe hij zijn lippen een moment op de hare deed drukken, een kus die vochtig deed aanvoelen, van de tranen die op beide hun lippen al waren terecht gekomen. Ze keek hem in zijn helder gekleurde ogen, keek hem aan tot ze zag hoe hij naar achteren deed vallen. Ze zag hoe dokters hem achterna waren gesneld, licht geschrokken keek ze naar hem, maar ze wist welke reden achter deze val zat. Het was niet de alcohol die door zijn bloed ging, maar het gebrek aan kracht zelf te ademen, zelf de dingen te doen. Ze glimlachte, zag hoe enkele nog jonge dokters hem vast deden pakken om hem terug de ruimte in te dragen. Rustig stond ze op van de stoel, liep een kleine afstand achter hen aan, wetend dat ze niet de deur door mocht, dus in plaats van de ruimte te betreden zoals de dokters ging ze achter het glas staan, keek ze hoe ze hem terug op de apparaten deden aansluiten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Danwishfire.

avatar

Aantal berichten : 41
Registratiedatum : 06-04-11

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   do apr 21, 2011 7:06 pm

De dokters onderzochten hem nog een paar minuten en noteerde nog wat dingen. Een van de jonge dokters liep naar buiten en gaf Eden een hand. "Je vriendje is stabiel, ik heb alleen nog een paar vragen," Hij glimlachte naar haar en glimlachte vriendelijk. "Was hij depressief? Of was het gewoon een ongeluk?" Ondertussen lag Damien naar het plafon te staren. Hij lag al niet meer aan het beademingsapparaat, hij ademde zwaar en hij moest ook moeite doen bij elke ademhaling. Zijn hoofd was zwaar maar hij wou Eden zien. Toen zijn hoofd een centimeter van het kussen af was, begon er alweer een een of ander apparaat te piepen. Hij liet zijn hoofd weer neerploffen in het kussen en haalde diep adem. Hij legde zijn hand op z'n voorhoofd en sloot zijn ogen. Hij neuriede wat en zat eigenlijk alleen maar in zijn hoofd met Eden. Hij mistte haar, hij wou het liefst dat ze nu hier was, zelfs alleen om naar haar te kijken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Memorial.

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-04-11
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   vr apr 22, 2011 2:38 pm

Ze zag vanachter het raam hoe één van de dokters weg van het bed liep, naar de deur, draaide zich naar de deur, waar de nog jonge dokter deed verschijnen. Een licht vragende blik deed door haar helder groene ogen zweven terwijl ze hem aan deed kijken, ze zag hoe hij begon te spreken, las de woorden, waarna ze zacht op haar lip deed bijten. Ze wist het niet, ze kende hem pas enkele uren slechts, ze wist slechts zijn naam, dat hij rookte en last had van plotselinge aanvallen. “Ik. Ik weet het niet, ik ken hem nog niet zo lang, niet lang genoeg om zulke dingen over hem te weten.” Haar stem deed weer klinken als altijd, zacht en hoog. Ze zag hoe de dokter licht deed fronsen. “M-Mag ik naar binnen?” De frons tussen de lichte wenkbrauwen deed verdwijnen en wat nadenkend keek hij haar aan, om na enige tijd licht te knikken, in te stemmen. Een lichte glimlach deed over haar gezicht glijden, ze zag hoe de dokter zich deed omdraaien, om de ruimte weer in te lopen, met kleine, rustige passen deed ze hem volgen. Ze zag hoe de dokter een stoel deed aanschuiven aan het bed, nam op de stoel plaats, om met haar hand naar die van Damien te gaan, die op het laken deed liggen. Zacht pakte ze zijn hand vast.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Danwishfire.

avatar

Aantal berichten : 41
Registratiedatum : 06-04-11

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   ma apr 25, 2011 10:15 am

Hij draaide zijn hoofd en een lichte glimlach gleed over zijn lippen. Het lukte hem nog niet iets te zeggen. Hij draaide zijn hoofd weer recht en voelde hoe ze zijn hand vast hield, een rilling trok over zijn rug. Hij likte langs zijn droge lippen en kreunde. Hij had pijn, heel erg. De dokter zette het masker weer op zijn gezicht. ''Dan heeft ie minder pijn,'' legde hij uit aan Eden. Hij knikte en liep toen de kamer uit. Damien voelde zijn longen zich weer vullen met zuurstof en vond het een heerlijk gevoel, vreemd dat je zoiets wat je altijd doet, zo erg kan missen. Hij sloot zijn ogen en ademde veel zuurstof in alsof het iets heerlijks was. Het was ook iets heerlijks. Hij draaide zich weer naar Eden en glimlachte, al vroeg hij zich af of ze dat kon zien.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Memorial.

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-04-11
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   ma apr 25, 2011 10:23 am

Ze zag hoe hij zijn hoofd deed draaien, hoe hij deed glimlachen, waarna hij zijn hoofd weer recht op het kussen deed draaien, wat maakte dat zijn blik naar het plafond uit ging, een plafond wit als sneeuw. Ze zag hoe één van de doktoren in de ruimte een masker op het gezicht van Damien deed plaatsen, zag hoe deze deed spreken en knikte op de woorden die over de lippen kwamen. Ze zag hoe de man deed knikken, waarna deze de ruimte uit liep. Ze merkte op hoe doktoren soms de ruimten binnen deden komen, de dingen om hen heen, verbonden aan Damien deden controleren waarna ze de ruimte weer deden verlaten. Een enkele dokter liet haar weten dat wanneer er iets zou zijn ze de alarmknop naast het bed zou kunnen indrukken. Ze zag hoe Damien zijn hoofd weer deed draaien, zag hoe achter het masker een glimlach op zijn lippen kwam. Ze glimlachte, een lichte glimlach die deed uitdrukken dat ze blij was, het fijn vond dat hij er nog was. Met haar duim deed ze over zijn hand aaien, terwijl haar andere hand gerust op haar schoot lag. Ergens achter in haar hoofd deden de ideeën nog drijven die ze had gehad toen ze alleen had gezeten, de gedachten dat het beter zou zijn dat ze er niet meer zou zijn, maar ook ergens wist ze dat ze dit niet kon.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Danwishfire.

avatar

Aantal berichten : 41
Registratiedatum : 06-04-11

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   do mei 05, 2011 11:33 am

Nog steeds borrelde er een schuldgevoel in hem. Hij voelde hoe haar warme duim over de rug van haar hand wreef. Hij bleef haar met een lege blik aanstaren. Hij zuchtte en tilde zijn hand op, op een van zijn vingers zat een klem die zijn harstslag meette. Hij voelde aan het masker en drukte het iets steviger tegen zijn huid. Hij schoof een stukje op en klopte op de ruimte naast hem. Hij wou haar vasthouden, haar warmte voelen, met zijn vingers door haar haar strijken. Hij slikte en ademde de verse zuurstof in. Hij keek haar awn en glimlachte weer licht. Hij hoorde de hartmeter regelmatig piepen wat hem op een of andere manier weer gerustelde. Hij heeft zijn hele leven in het ziekenhuis gelegen, zo lang als hij zich kon herinerren. Hij tilde het deken op en keek naar zijn arm. Hij had een infuus in zijn pols die bloed toediende. Zijn arm was ruw en zat vol met littekens en brandwonden. Hij zuchtte en wendde zich weer naar Eden
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Memorial.

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-04-11
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   vr mei 06, 2011 12:43 pm

Ze zou het niet over haar kunnen krijgen, zou haarzelf nooit van het leven kunnen beroven. Vele dingen kon ze, vaak genoeg kon ze bewijzen dat ze sterk was, maar voor een daad als die zou ze te zwak zijn, was ze te zwak. Er waren dingen, personen die ze niet wilde laten gaan, die ze niet kon loslaten. Zacht deed ze in zijn hand knijpen, Damien. Ze wilde hem niet loslaten, dat kon ze niet. Ze zag hoe hij een stuk deed opschuiven, zag hoe hij vervolgens op de gecreëerde plek deed kloppen, een gebaar dat aangaf dat hij wilde dat ze naast hem kwam liggen. Ze glimlachte, een warme glimlach, waarbij ze deed knikken. Voorzichtig liet ze zijn hand los, waarna ze van de stoel deed opstaan. Ze schopte de schoenen uit die zich aan haar voeten deden bevinden, waarna ze voorzichtig naast hem in bed deed kruipen. Zacht deed ze tegen hem aannestelen, verborg ze zich tegen zijn borst. Momenten bleef ze zo liggen, terwijl ze haar arm om zijn lichaam deed vouwen, enkele seconden waarna ze hem aankeek. Ze wilde zeggen, zeggen wat ze dacht. “Damien.” Zijn naam liet ze over haar lippen vloeien, sprak ze voorzichtig uit, alsof het enkele woord breekbaar was, waarna ze een korte stilte liet vallen. “Misschien kun je het niet begrijpen als ik je zeg dat ik je niet wil, niet kan loslaten, maar het is niets meer dan de waarheid. Ik snap, weet dat je me geen pijn wilt doen, weet dat alles jou schuld niet is. Ik accepteer je zoals je bent, als ik dat niet had gedaan, waarom zou ik dan al doe moeite hebben gedaan je tegen te houden? Waarom zou ik dan hier zijn? Ik wil bij je kunnen zijn.” Ze had het gevoel alsof ze een web van woorden deed ophangen, een onbegrijpelijk web. Opnieuw deed ze zijn hand vastpakken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Danwishfire.

avatar

Aantal berichten : 41
Registratiedatum : 06-04-11

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   vr mei 06, 2011 7:15 pm

Damien luisterde naar haar woorden alsof ze in het Latijn waren en hij staarde haar aan, het drong hem op het eerste moment niet door maar keek toen naar hun handen die elkaar vast hadden gepakt. Hij keek haar weer aan haalde met zijn vrije hand het masker van zijn gezicht. Hij legde zijn vinger onder haar kin en drukte heel zachtjes zijn lippen op de hare, zo zacht dat ze elkaar net eventjes aanraakte, om eventjes elkaar te voelen. ''Bedankt,'' zei hij schor. ''Dat is het liefste wat iemand ooit tegen me gezegd heeft,'' Hij glimlachte naar haar en veegde haar haar achter haar oor. Hij zette zijn masker nog niet op, alsof hij wachtte op iets, iets verwachtte. Hij likte langs zijn lippen en kon eigenlijk niet stoppen met glimlachte. Hij meende het, het was echt het liefste wat iemand ooit tegen hem gezegd had. ''Ik hou van je,''
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Memorial.

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-04-11
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   vr mei 06, 2011 7:35 pm

Een blik van twijfel deed in haar ogen zweven, ze had veel twijfels, over wie ze was, waarom ze zo was, maar nu ging elke twijfel naar de vraag of hij haar had kunnen begrijpen. Of hij haar deed snappen, ze wilde dat hij haar zou snappen. Ze zag hoe hij met een nog vrije hand het masker dat hem van zuurstof deed voorzien van zijn gezicht deed halen, voelde hoe hij zijn vingers onder haar kin deed leggen. Het korte moment dat ze zijn lippen deed voelen, deed ze haar ogen sloten, om de lichte aanraking beter aan te voelen. Ze deed haar ogen weer openen toen zijn lippen verdwenen, een lichte glimlach deed zich om haar lippen vormen, terwijl ze hem aankeek. Ze merkte op hoe zijn lippen bewogen, las de woorden die hij over kwamen. De glimlach die om haar lippen was geweest, werd warmer, werkelijk gemeend bij de laatste woorden die over zijn lippen deden vloeien. "Ik houd ook van jou." Zacht deed ze zijn lippen een moment op de zijne drukken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Danwishfire.

avatar

Aantal berichten : 41
Registratiedatum : 06-04-11

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   zo mei 08, 2011 9:42 am

De woorden die over haar lippen vloeide deden hem blozen. Haar zachte lippen drukte weer een moment op de zijne. De deur ging open en een dokter liep binnen. Hij had zijn aandacht gericht op een vel papier en keek op. Hij had door dat hij stoorde en hij kuchtte even. "Het spijt me dat ik stoor, maar ik heb slecht nieuws," Damien keek de dokter aan, alsof hij Chinees sprak. Hij had een brok in zijn keel en deed snel zijn masker weer op omdat hij in paniek raakte. "We hebben longkaker bij u gedetecteerd, we moeten nu een risicovolle operatie uitvoeren, anders is het al te laat," Damien zijn hoofd werd ligt en hij staarde alleen maar naar de dokter. Geen woord kreeg hij over zijn lippen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Memorial.

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-04-11
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   zo mei 08, 2011 11:21 am

Ze merkte niet op hoe de deur zich opende, merkte niet hoe de dokter de ruimte betrad, pas wanneer ze zag dat de blik van Damien naar een andere persoon uitging, draaide ze zich, zodat ze dokter in haar gezichtsveld kwam. Een rode kleur kroop in haar gezicht omhoog terwijl ze hem aan deed kijken. Snel concerteerde ze zich op de lippen van de man, om de woorden te lezen die over de lippen deden rollen. Haar ogen werden groot bij de woorden dat hij slecht nieuws had, leken nog groter te worden wanneer hij hen het slechte nieuws deed vertellen. Ze veerde op van het bed, een vloek vloeide over haar lippen, een vloek die anders nooit over de perzikkleurige lippen zou rollen. Nooit had ze een vloek gezegd, slechts op dit moment wist ze geen betere woorden om haar gevoel uit te drukken. Meteen daarna deden tranen zich achter haar ogen verschuilen, voelde ze hoe deze hevig achter haar ogen prikten. Moeilijk slikte ze, waarna ze haar blik naar Damien liet glijden. Ze knielde bij het bed, om zijn hand in haar handen te nemen. Met haar vingers aaide ze over zijn hand. “Het spijt me.” Zacht deed ze zich verontschuldigen voor de vloek die eerder over haar lippen was gerold, waarna ze haast fluisterend verder sprak. “Ik zal het ziekenhuis niet verlaten, niet tot ik weet hoe het met je gaat. Beloofd.” Ze voelde hoe nog steeds tranen achter haar ogen deden prikken, maar weigerde al een traan te laten, ze wist immers niet hoe hij het er vanaf zou brengen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Danwishfire.

avatar

Aantal berichten : 41
Registratiedatum : 06-04-11

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   zo mei 08, 2011 3:50 pm

Damien staarde met grote ogen voor zich uit en draaide zich naar Eden en knike bijna onopvallend. Hij slikte en keek naar de dokter. Hij knikte voorzichtig en pakte Eden haar hand vast. "Het komt wel goed," Hij drukte een kus op haar hand en probeerde zo gerustellend mogelijk te glimlachen. De dokter liep naar Damien toe en zette zijn masker weer op zijn gezicht, ontkoppelde hem van alle apparaten en duwde het bed de kamer uit. De dokter duwde hem richting de lift, de deur opende en mensen stapte aan de kant. Damien hoorde de lift een bel geluidje van de lift. Damien sloot zijn ogen en haalde diep adem toen hij de operatie kamer in geduwd werd. De dokter ging bij het voeteneinde staan. "Je krijgt nieuwe longen," Damien keek naar de dokter. De dokter haalde het slangetje uit zijn masker en deed er een nieuwe in. "Ik verdoof je nu," er kwamen meerdere chirugen naaar binnen en Damien zijn ogen vielen dicht. De chirugen sneden zijn borst open en een zuster stopte een slangetje in zin neus. Snel haalde ze zijn oude longen eruit, ze waren helemaal griis en er zaten allemaal vreemde, vlezige bulten op. Snel legde ze zijn nieuwe longen in zijn borst.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Memorial.

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-04-11
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   wo mei 11, 2011 6:34 am

Ze wilde hem geloven, ze wilde hem werkelijk geloven, maar toch schemerde in de glimlach, in zijn ogen ergens onrust door, wat haar angstig maakte. Ze werd de ruimte uitgeleid door een jong ogende dokter, die haar tijdens het lopen deed uitleggen wat er met Damien zou gebeuren. Zacht deed ze met haar hoofd knikken bij de woorden van de jongeman, ze glimlachte zwak op de bemoedigende woorden waarmee hij haar deed achterlaten. Voorzichtig kroop ze naar achteren op een van de stoelen die ze had ontdekt in de ruimte, wat op een wachtkamer deed lijken. Zacht tot haar rug tegen de achterkant deed drukken, waarna ze haar benen optrok en haar hakken op de rand van de stoel plaatste. Ze sloeg haar armen om haar benen, waarna ze haar hoofd deed rusten op haar knieën. Ze kon er niets aan doen, de tranen die ze geprobeerde had tegen te houden deden nu over haar wangen glijden. Met enkele vingers deed ze elke traan die ze voelde wegvegen, tot ze geen tranen meer had, niet meer, al wist dat er ergens verborgen nog genoeg waren. Soms dacht ze te veel tranen te hebben, ze had veel gehuild. Elk probleem deed haar zwaar vallen, al sinds haar jeugd. Ze trok zich snel dingen aan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Danwishfire.

avatar

Aantal berichten : 41
Registratiedatum : 06-04-11

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   do mei 12, 2011 8:44 pm

Hoewel Damien niets voelde van de handen in zijn lichaam, merkte hij wel dat er iets gebeurde. Hij sliep. Hij lag in een diepe mechanische slaap, en of hij droomde. Hij zat met Eden langs een rivier, vreemd genoeg had ze geen oren. Haar haren vielen prachtig langs haar slanke schouders en haar gezicht straalde geluk uit. Ze had zijn hand vast en keek hem verliefd aan. Hijzelf zag er normaal uit, alleen lag zijn borst open en had hij geen longen, al leek zij zich daar niet aan te storen. Hun lippen raakte elkaar weer en hij kon zweren dat hij ze even echt proefte. De droom ging nog door maar dat was hij grotendeels vergeten. De dokter zuchtte en haalde vervolgens opgelucht adem. Met zijn pols veegde hij het zweet van zijn voorhoofd. "Klaar.." de zuster reed Damien terug naar zijn kamer en sloot hem weer aan ap het appratuur. Vervolgens liep ze naar de gang en vertelde aan Eden dat de operatie geslaagd was en dat ze hem kom bezoeken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Memorial.

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-04-11
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   vr mei 13, 2011 7:30 pm

Ze merkte de zuster pas op toen deze haar schouder zacht deed raken, wat maakte dat ze opschrok, ze had geen besef van hoeveel tijd was verstreken, haar spieren deden pijnlijk aanvoelen toen ze opstond, van de tijd dat ze in dezelfde positie had gezeten. Rustig strekte ze zich uit, waarna ze naar de zuster keek, een vriendelijke glimlach lag rond de lippen van de vrouw, lippen waar ze zich op concentreerde toen ze begon te spreken. Een vrolijke glimlach kwam om haar lippen bij de woorden die tegen haar werden gesproken. Ze deed moeite een blijde gil niet te laten ontsnappen. Snel deed ze de vrouw bedanken om door de gang terug naar het vertrek waar Damien lag te lopen. Zacht opende ze de deur, aangezien ze zag dat hij nog in slaap was van de verdoving, ze wilde hem niet wekken. Geruisloos sloop ze dichterbij het bed, ze merkte op dat de deken al van hem was gegleden en hij licht schuin lag. Misschien had hij nog liggen woelen in de tijd dat de zusters, doktoren en zij niet bij hem waren geweest. Voorzichtig, zacht deed ze hem goed terug op het bed leggen, liet ze hem in de kussens zakken, waarna ze de deken weer goed legde. Rustig ging ze op een stoel zitten, om zijn hand vast te nemen, om daar zacht over te strelen met haar vingers.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: [ORPG] We'll See.   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
[ORPG] We'll See.
Terug naar boven 
Pagina 3 van 3Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Role Playing Game. :: Only en op uitnodiging.-
Ga naar: